Jezus powiedział, że jest Drogą: "Ja jestem Drogą, Prawdą i Życiem" (J 14,6) i że ta Droga jest drogą wąską i trudną. On przeszedł już tę drogę. Doszedł do Ojca poprzez poświęcenie, upokorzenie, prześladowanie, wzgardę, mękę i śmierć. To właśnie była ta droga, którą przebył; droga trudna i ciężka, prowadząca przez bramę wąską i trudną do przejścia.

Dlatego my, którzy jesteśmy Jego uczniami, nie możemy się spodziewać, że pójdziemy inną drogą, ponieważ On jest jedyną Drogą prowadzącą do Ojca.

Nie wystarczy nam chrześcijaństwo jako pewna formuła. Nie chodzi o słowa, lecz o czyny, które nas uwierzytelnią jako prawdziwych uczniów Pana Jezusa. Nie wystarczy ofiarować otaczającemu nas światu tylko to, co jest zewnętrzne. Nie wystarczy żyć we wspólnocie, ani przedstawiać się jako osoby poświęcone Bogu, wierne określonym regulaminom, choćby niezbędnym. Należy nade wszystko żyć Słowem Bożym, intymnie i głęboko, i z nie mniejszym zaangażowaniem żyć danym Panu Bogu słowem.

Przez swoje cierpienie wynagradzające Jezus bierze na siebie nasze ciężary. Przed wiekami potwierdza to Prorok Izajasz: "Lecz On był przebity za nasze występki, starty za grzechy nasze. Na Nim ciążyła kaźń niosąca nam pokój, a przez Jego rany - myśmy uzdrowieni" (Iz 53,5).

Musimy zrozumieć, że Pan Jezus nie tylko po to przyszedł, aby nadać zbawcze znaczenie naszym cierpieniom, lecz przede wszystkim, aby wziąć na siebie zadośćuczynienie za nasze grzechy.

Właściwie są to choroby, z których przyszedł nas uleczyć, choroby duszy. On wziął na siebie wobec swojego Ojca odpowiedzialność "zapłaty" za nasze grzechy. Dlatego jest naszym Odkupicielem, naszym Zbawicielem.

Gdy droga staje się uciążliwa, trudna i męcząca, podnieś swój wzrok, a zobaczysz Jego, tam przed tobą, zapraszającego cię do dalszej drogi, dodającego ci sił.

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus wyznaje, że od wieku trzech lat nie przypomina sobie, aby kiedykolwiek odmówiła czegoś Jezusowi.

Wzbudza w tobie zazdrość... Nieprawda? A także wstyd!

Przynajmniej możesz postanowić, że odtąd... (ile masz lat?) nie odmówisz Mu niczego?

Najświętsza Maryja Panna wyśpiewała o sobie samej, że Bóg uczynił dla Niej wielkie rzeczy (por. Łk 1,49) i dlatego wysławiała Pana. Ty także musisz uznać z pokorą, prawdziwie, że Bóg także dla ciebie dokonał wielkich rzeczy swojej potęgi i swojego miłosierdzia. Dlatego ty, podobnie jak wszyscy ludzie Ewangelii i jak Najświętsza Maryja z Nazaretu, powinieneś "wychwalać" Pana, dziękując Mu i wysławiając Jego dobroć w stosunku do ciebie.

Jezus Chrystus mówi, że Królestwo Niebieskie jest dla wszystkich, także dla tych, których uważa się za grzeszników. Wszyscy mogą być zbawieni, pod warunkiem, że nie będą stawiali oporu wezwaniu Bożemu. To On ich szuka, On wspomaga swoją łaską, On ich nosi w swoim sercu.

"Bóg chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy" (1 Tm 2,4). Musi to wzbudzić w tobie uczucia głębokiej ufności w dobroć Boga, który wszelkimi sposobami szuka twojego zbawienia.

 Św. Józef nie zna Tajemnicy dokonanej w Najświętszej Maryi Pannie, ale Ona wiedziała o tym z całą pewnością i znała także udręki, przez jakie przechodził św. Józef.

Maryja mogła, choćby jednym słowem powiedzieć o tym, słowem zachęty czy nadziei, lecz wolała, aby to sam Bóg uczynił, objawiając mu tę Tajemnicę; i tak się stało.

 Pokora Najświętszej Maryi Panny skłoniła Ją do przyjęcia bezwarunkowo woli Bożej, chociaż uważała się za niegodną być Matką Boga: "Niech mi się stanie to, co powiedziałeś. Niech spełni się we mnie Twoja wola, niech dokona się we mnie Twój plan zbawienia świata".

To jest doskonały wzór naszej modlitwy, w której zamiast prosić Boga, aby spełniał naszą wolę, powinniśmy ofiarować się, aby Bóg zrealizował w nas swój plan zbawienia.

 Maryja rzekła - "Uwielbia dusza moja Pana. I rozradował się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim". Ten Kantyk jest wyrazem największego uniesienia Maryi. Łzy, radość i spełnienie się nadziei ludu izraelskiego przepełniają Serce Niepokalanej Dziewicy Maryi.

"Bo wejrzał na swoją pokorną Służebnicę". Pokora Maryi jest przyczyną Jej wielkości. Ponieważ Ona uniżyła się najbardziej, Bóg wywyższył Ją do najwyższej godności.

 "I odtąd nazywać mnie będą szczęśliwą wszystkie narody". Dzięki tej wielkiej godności Maryi, do jakiej została wyniesiona, będzie nazywana błogosławioną "przez wszystkie pokolenia". W rzeczywistości wszystkie narody chrześcijańskie, wszystkich czasów wyśpiewują chwałę tej pokornej Panienki, która została powołana, aby być Matką Boga.

"Bo wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny". Panna z Nazaretu odpowiedziała Bogu na Jego plan swoim "tak" i po tej odpowiedzi, Słowo stało się Człowiekiem.

 "Możnych usunął z tronu, a wywyższył pokornych". Jeśli pragniemy być wielcy w oczach Bożych i być przez Niego kochani, powinniśmy się uniżać w oczach ludzi, uznając naszą niskość i nędzę.

"Potrzebujących obsypał dobrami, a bogaczy odesłał z niczym". Maryja ustawia się na jednej linii z maluczkimi, pokornymi, cierpiącymi głód. Ci, którzy nic nie mają do ofiarowania od siebie, są pełni Boga.

 Gromadzić się w imię Jezusa jest synonimem gromadzenia się z Jego powodu, dla Jego sprawy, gromadzenia się na Jego zawołanie, na Jego Słowo, aby być ożywianymi przez tego samego Ducha i pociągniętymi przez tę samą miłość. Jeśli ma to miejsce, już znajdujemy się na poziomie nadprzyrodzonym i jeśli wszyscy będziemy zjednoczeni tym samym duchem, spotkamy się na tej samej modlitwie, i pośród nas znajdzie się Jezus. Będzie obecny wśród nas jako prawdziwy Bóg, ożywiając, orientując i zachęcając nas od wewnątrz jako wspólnotę swoich uczniów.

"Jeśli dwóch lub trzech z was zgromadzi się w imię Moje....". Tutaj potwierdza się skuteczność wspólnotowej modlitwy Kościoła. Modlitwa wspólna oznacza powszechną modlitwę Kościoła, ponieważ "dwóch lub trzech" tworzą wspólnotę modlitewna, która ofiaruje prośby Kościoła. Dlatego już w tej małej kościelnej wspólnocie, "dwóch lub trzech", którzy się modlą, jest Chrystus.

 Jeśli stwierdziłeś, że nie zawsze twoje modlitwy są wysłuchane, to czy nie dlatego, że nie są realizowane we wspólnocie, w komunii z innymi, w jedności i zjednoczeniu z nimi? Dlatego w pewnych sytuacjach, jako warunek wstępny, zanim przystąpimy do modlitwy, będąc uczniami Jezusa Chrystusa, powinniśmy się pojednać, chociaż nas to wiele kosztuje.

Nie wystarczy więc się modlić. Jest rzeczą właściwą przygotować się do dobrej modlitwy, do modlitwy w jedności serc, w jedności uczuć, w jedności ducha, aby Jezus stanął pośrodku nas i w ten sposób nasza modlitwa, a raczej modlitwa Jezusa, została wysłuchana przez Ojca Niebieskiego.

 Zawsze, kiedy odmawiasz "Ojcze nasz" powinieneś zwrócić uwagę na następującą prośbę:

"Odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom". Ta prośba może ci służyć za wzór, w jaki sposób masz przebaczać tym, którzy cię obrażają, aby twoje zupełne i szczere przebaczenie było miarą przebaczenia, jakiego ty oczekujesz od Boga.

Wybaczaj z serca twoim winowajcom jeśli chcesz, aby Bóg wybaczył tobie!

Niech przez drobiazgi, małe niedopatrzenia, zapomnienie czegoś, nie narusza się miłości, która zawsze powinna ożywiać braterskie relacje dzieci Bożych. Nie przechowuj nigdy urazów w twoim sercu z jakiegokolwiek powodu i do nikogo. Oczyszczaj swoje serce ze wszystkich uczuć, które nie są miłością do Boga i twoich braci.

Związek Maryi z Duchem Świętym miał zawsze charakter wzrastającej uległości i poddania się ubóstwiającej władzy Ducha Świętego.

Działanie Ducha Świętego doprowadza Maryję do kontemplacji Boga we wszystkich rzeczach i do nowych wymiarów poznania Boga w Jedności Trójcy Świętej i w całym stworzonym świecie.

Duch Święty działa w nas podobnie, chociaż nie zawsze zdajemy sobie sprawę z tego, co może On uczynić w sercu chrześcijanina.

Maryjo, Matko Kościoła, otwórz nasze serce na przemieniające działanie Ducha Świętego.

Jezus jest obrazem Ojca i według tego obrazu wszyscy zostaliśmy stworzeni. Maryja jest znakiem, sakramentalnym obrazem tego, czym Ojciec pragnie, abyśmy byli w Chrystusie.

Maryja jest "przedstawieniem Boga", znakiem tego, do czego my, chrześcijanie, możemy dojść przez łaskę Bożą. Bóg zbawia Maryję zachowując Ją od grzechu, aby była Matką Jezusa, i aby współdziałała w budowaniu Ciała Chrystusa, którym jest Kościół, to znaczy my.

Pani Ludu Bożego, ochraniaj swoje dzieci, aby budowały Kościół w miłości i w służbie wszystkim dzieciom Bożym.

Matko ubogich, Matko płaczących, maluczkich i dzieci Bogu ufających. Ty byłaś najuboższą, a nie chciałaś nic dla siebie. Nam w żłóbku ofiarowałaś Króla na niebie. Prześladowana nocą uciekłaś z Betlejemskich bram, bo skarbem Twoim jest Bóg sam. W Ojca ramionach o sobie zapomniałaś, gdyż tylko służyć Jego Synowi chciałaś. I teraz idziesz prowadząc nas ku wieczności, śpiewając Panu poemat radości: "Uwielbiaj duszo chwałę Pana mego, bo wielkimi darami uczczonam od Niego".

Pani sprawiedliwości społecznej, nie pozwól, aby w imię sprawiedliwości uciskano opuszczonych.

Kościół pragnie, abyśmy kontemplowali Maryję jako osobę bardzo nam bliską, z tej racji, że jest Ona istotą stworzoną i jako pierwsza - odkupioną przez Chrystusa.

Ona ma być zwierciadłem, w które wpatrując się, będziemy naśladować Jej cnoty. Maryja ma być wzorem pełnej realizacji projektu życia chrześcijńskiego, ponieważ żyła całkowicie oddana Osobie i sprawie Chrystusa.

Maryja jest Matką i Obrończynią orędującą za nami. Swoim życiem wskazuje nam drogę wierności Ojcu i miłości do Jezusa Chrystusa.

Pani zaufania, zawsze tak bliska Boga i ludzi, wstawiaj się za nami, abyśmy doświadczyli bliskości i dobroci naszego Boga i Ojca.

Maryja była szczęśliwa i pełna radości w każdym momencie swojego życia, ponieważ w swej pokorze, w swojej postawie wobec wielkości Boga, doświadczyła, że "kto się uniża, będzie wywyższony". Bóg daleki jest dla pysznych, lecz pokornych darzy łaskawością.

Maryja podoba się Bogu, ponieważ w sposób wyjątkowy jest tym, kim Bóg pragnie, aby byli wszyscy ludzie. Teraz już wiesz, że upodabniając się do Maryi, jesteś blisko bycia tym, kim Bóg pragnie, abyś był.

Pani, Matko pokornych, daj nam serce szczere, zawsze gotowe do służby najbardziej potrzebującym!

Idąc śladami Twojego życia, Dziewicza Matko Boga, odnajdujemy drogę, odnajdujemy drogę do Pana.

Panno pełna wiary, naucz nas wierzyć, aby w każdym momencie naszego życia dawać odpowiedź, jakiej oczekuje od nas Słowo Boże.

Panno pełna miłości, naucz nas miłować, abyśmy umieli rozsiewać w naszym świecie ziarno Zbawienia.

Pokorna Panno z Nazaretu, niech naśladując Twój przykład, oddam się w ręce Boga, aby czynił ze mną to, co sam zechce.

Chwała Maryi i chwała wszystkich Świętych jest chwałą Ciała Chrystusa. Kościół niebieski nie jest już pielgrzymujący, lecz chwalebny i Maryja jest najbardziej świętą ze wszystkich członków Ciała Chrystusa uwielbionego.

Żywimy także nadzieję, że również my dostąpimy stanu uwielbienia, jakim oni już się cieszą. Oczekujemy z utęsknieniem, że także w nas dokona się to, co Duch Święty zdziałał już w Maryi.

Pani nadziei, ożyw nasze pragnienie budowania na ziemi Królestwa zapowiedzianego przez Twojego Syna i przymnóż nam nadziei kontemplowania Ciebie uwielbionej w niebie u boku Boga.

Jezus wstawia się za nami i Maryja jest z Nim zjednoczona, aby nam pomagać. Jeśli Maryja na ziemi żyła tylko dla Chrystusa, tym bardziej teraz pragnie zaprowadzić nas do Niego.

Maryja jest w niebie mając doskonałe rozeznanie w naszych potrzebach i Jej miłość ku nam skłania Ją do niesienia nam pomocy. Z tego powodu, powinno w nas powstać pragnienie udawania się do Niebieskiej Pani oraz pełne zaufanie, z jakim powinniśmy do Niej się zwracać, prosząc o Jej opiekę.

Matko ubogich, zwracamy się do Ciebie z ufnością, ponieważ Ty znasz nasze potrzeby i ponieważ Twoja miłość matczyna nigdy się nie wyczerpie.

W miarę jak odmawiamy modlitwę: Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami, doznajemy uczucia odczuwania Jej macierzyńskiej obecności.

Ona staje się strumieniem łaski, przez którą stajemy się dziećmi Bożymi i członkami Kościoła. Przeżywajmy ustawicznie Jej świętą obecność, ufając, że przez swe cudowne wstawiennictwo przyczyni się Ona do naszego osobistego przeżywania łaski Bożej - miłości Ojca Niebieskiego.

Maryja jest bezcennym darem ofiarowanym nam przez Boga wraz ze swym Synem, Jezusem.

Święta Maryjo, prosta Niewiasto z ludu i Matko Boża, módl się za nami i odnów w nas ufność, i pragnienie wierności Panu Bogu.

Odmawiając różaniec, wznosimy do nieba najbardziej autentyczny głos dzieci Maryi, zamierzając ukoronować Jej głowę pięćdziesięcioma różami wyrosłymi na biblijnym polu historii zbawienia. Jest rzeczą dobrą i pożyteczną ukazywać naszą pobożność i cześć do Najświętszej Panny poprzez odmawianie różańca. Niech to będzie podarunek, który codziennie wręczamy Matce Bożej.

Jeśli jest to możliwe, odmawiajmy różaniec w rodzinie, aby nasze najdroższe istoty cieszyły się błogosławieństwem, łaskami i opieką Najświętszej Panienki, która nie może nie słyszeć tej modlitwy.

Któż nie chciałby dla swych najbliższych błogosławieństwa nieba?

Pani nasza, Matko rodziny Bożej, bądź ze swą miłością i czułością matczyną przy nas. Niech nikt nie czuje się w życiu samotny.

Nie zapominajmy, że aby dojść do Jezusa Chrystusa, nie znajdziemy ani lepszej, ani bezpieczniejszej, ani łatwiejszej, szybszej czy skuteczniejszej drogi, niż Maryja Najświętsza.

Kto chce dojść do Jezusa, niech się skieruje do Maryi. Ona jest najbardziej zainteresowana tym, abyśmy przyszli do Jezusa i Ona nas poprowadzi za rękę do swojego Boskiego Syna, a przez Niego - do Ojca Niebieskiego.

Jeśli Jezus powiedział, że On jest drogą prowadzącą do Ojca, możemy śmiało twierdzić, że Maryja jest drogą prowadzącą do Jezusa.

Pani nasza, prowadź nasz marsz pielgrzymów i naucz nas odnajdywać na rozstajach naszych dróg życia, miłość do Ojca, łaskę Jezusa Chrystusa i obecność Ducha Świętego.

Modląc się, powiedzieliśmy Panu Bogu o wielu potrzebnych nam rzeczach i On nas wysłuchał. Dlatego dał nam Maryję jako naszą Matkę, aby Ona wprowadziła ciepło tam, gdzie jest zimno; współczucie tam, gdzie jest odrzucenie; pojednanie tam, gdzie jest oddalenie; wiarę tam, gdzie jest nieufność; miłość tam, gdzie się cierpi skutki nienawiści lub obojętności.

Maryja może nam dać te wszystkie dobre i tak upragnione owoce. Idźmy do Maryi tak, jak idziemy do źródła wody, gdy odczuwamy pragnienie!

Pani nasza z Nazaretu, obdarz nas umiejętnością cieszenia się z małych rzeczy spełnianych z miłością, w nadziei na lepszy świat, zawsze w wierności nowej łasce Bożej.

Pomiędzy Bogiem i bliźnim istnieje szczególnego rodzaju związek, przez co jest rzeczą niemożliwą dotknąć jednego, aby nie dotknąć drugiego, zranić jednego, aby nie zranić drugiego. Nasze zapominanie o Bogu osłabia i kończy nasze więzi miłości z bliźnim.

Najświętsza Panna tak bardzo miłowała ludzi, ponieważ Jej Serce było ogarnięte miłością do Boga. Jej nieskończona miłość do Boga objawiła się w czułej miłości do swych braci, do ludzi.

Serce Maryi jest dla nas przykładem. Powinniśmy żyć tak, jak Ona żyła, miłością do Boga i do bliźnich.

Pani milczenia, spraw, niech mówię, gdy jest rzeczą roztropną mówić, lecz zachowam milczenie, gdy należy milczeć.

Dla naszej matki ziemskiej pragniemy wszystkiego, co najlepsze i najpiękniejsze. Dla niej prosimy Boga o wszystko, co dobre na ziemi i upragnione w niebie. Jeśli pełnego szczęścia życzymy naszej matce ziemskiej, czegoż nie będziemy pragnąć dla naszej Matki Niebieskiej? 

Jeśli na ziemi nie ma nic porównywalnego z matką, co możemy znaleźć w niebie porównywalnego z Matką Najświętszą? Zaraz po Bogu, nie ma niczego ani nikogo, tak wielkiego i wzniosłego, jak Najświętsza Maryja Panna.

Pani nasza poświęcenia, która wypowiedziałaś swoje oddanie sprawie Bożej słowami: " Niech mi się stanie według Słowa Twego", spraw, aby ta postawa była także moja przez całe życie.