Jeśli studiowalibyśmy chemię miłości, poznalibyśmy substancje, które ją tworzą, elementy wchodzące w jej skład. Istnieje chemia nadprzyrodzona, która przemienia rzeczy na ziemi i zamienia je w rzeczywistość niebieską.

 W Najświętszej Maryi Pannie zasadniczym i przeważającym elementem, który stanowił o Jej miłości była aktywna obecność Boga. Rzeczywiście, nawet miłość, jaką darzy Ona wszystkich ludzi, nie jest niczym innym, jak tylko odniesieniem i rozszerzeniem Jej miłości do Boga.

My kochamy naszych bliźnich z powodu ich godności, jako osoby, i to jest bardzo dobre, lecz jeśli kochamy naszych bliźnich z racji miłości do Boga, nasza miłość nabiera głębszej jakości i osiąga jeszcze większy horyzont.

Matko najmilsza, módl się za nami, Twoimi dziećmi, abyśmy kochali jedni drugich taką miłością, jaką Bóg nas miłuje.

Wszyscy odczuwamy, niestety dość często, pokusę użycia siły, narzucania naszych poglądów, gdy się nie akceptuje naszych kryteriów, lub gdy nie postępuje się zgodnie z naszym widzeniem rzeczywistości, naszymi upodobaniami lub przekonaniami.

Jeśli w takich przypadkach udalibyśmy się z prośbą o radę do naszej słodkiej Matki, Ona z pewnością wprowadziłaby nas na inną drogę: na drogę dobroci, wyrozumiałości, cierpliwości i pokory.

Nigdy się nie mylą ci ludzie, którzy idą za radą i natchnieniem czerpanym od Matki Niebieskiej. Zanim zaczniemy działać, powinniśmy się zapytać: w jaki sposób postąpiłaby Najświętsza Maryja Panna?

Matko, która jesteś ulgą w cierpieniu, bądź balsamem na nasze udręki.

Jakże smutnym, jak nieszczęśliwym człowiekiem musi być ten, kto żyje z dala lub zapomniał o Matce Niebieskiej. Przy Maryi czujemy wyraźnie bicie Jej macierzyńskiego Serca, Ona nam udziela miłego ciepła swej opieki.

Życie duchowe prowadzone pod wpływem Maryi otrzymuje ciepło, radość i pragnienie doskonałości. Jest ono rozświetlone ideałem podtrzymującym wszystkie nasze wysiłki, ożywiającym cały entuzjazm, rozweselającym całe nasze życie.

Nie oddalaj się od Maryi, nie zapominaj o Niej. Niech Ona będzie obecna w każdym momencie twojego życia - w radościach i smutkach. W Jej obecności nawet udręka będzie bardziej znośna.

Matko litościwa, cała pełna dobroci, bądź zawsze ze mną, nie pozostawiaj mnie samej.

Nawrócenie we właściwym tego słowa znaczeniu, raczej dotyczy postawy w działaniu, niż jednego aktu i upodabnia się do gotowości Maryi w odniesieniu do Boga.

W rzeczywistości Ona nigdy nie musiała za nic żałować, ale pozostawała w postawie gotowości odpowiedzenia na wolę Bożą, w postawie, którą Ona sama wyraziła słowami: "Oto ja Służebnica Pańska".

Nie zadowalaj się pierwszym krokiem w kierunku nawrócenia, zwrotu ku Bogu. Pragnij nawrócenia ustawicznego, zwrócenia się twarzą do Boga, nie odwracając się nigdy do Niego plecami. Staraj się pozostawać przed Bogiem zawsze na stojąco, zawsze gotów słuchać Jego Słowa.

Matko ludzi ubogich, spraw, niech uzyskam ducha ubóstwa ewangelicznego, który mi pozwoli powrócić do Boga.

Myśl Boża jest stwórcza. Św. Jan potwierdza, że wszystkie rzeczy zostały stworzone przez Słowo Boże.

Gdy Bóg pomyślał o Maryi, widział Ją jako Matkę Odkupiciela i przeznaczył Ją do tej wielkiej misji. Maryja na szczęście nie mogła istnieć inaczej niż w sposób, w jaki została pomyślana przez Boga, jako Matka Boga Odkupiciela.

Bóg także myśli o nas i nam wyznacza pewną misję do spełnienia. Nie możemy zawieść Boga w Jego planach.

Bądź tym, kim On chce cię mieć, jeśli bowiem nie osiągniesz celu ofiarowanego ci przez Boga, to poza Bogiem będziesz niczym.

Matko, godna miłości, Bóg uczynił Cię najlepszą dla Siebie i dla nas.

Gdy Archanioł ukazał się Maryi, z pewnością zastał Ją na klęczkach, rozważającą słowa Boże głoszone przez Proroków.

Przyjęła tę pokorną postawę, która spodobała się Najwyższemu. Po zapoznaniu się z treścią przesłania anielskiego, nie popadła w pychę, a raczej pogłębiała jeszcze bardziej swoje uczucia pokory i sama siebie nazwała "niewolnicą, służebnicą Pańską".

Uniżanie się w oczach Boga jest najwłaściwszym sposobem pozyskania Jego przychylności i błogosławieństwa.

Matko godna wszelkiego uwielbienia, z powodu wielkich rzeczy, jakich Bóg dokonał w Tobie, pragniemy naśladować Twoją, godną podziwu odpowiedź na łaskę Ducha Świętego.

Bóg postawił Maryję w Kościele jako spajający Dar. Ona niweluje wszystkie różnice, jakie nas dzielą i oddalają od siebie. Elementy czysto ludzkie mogą zawieść i w konsekwencji nie nastąpi zjednoczenie o charakterze trwałym i ostatecznym.

Zjednoczenie trwałe może nastąpić tylko w Bogu: w miłości do Boga Ojca i w miłości do Maryi, Jego Niebieskiej Matki.

Jedność ludzka ciągle jest utopią, ponieważ nie jest budowana w Bogu, w wierności miłości Bożej i miłości do Maryi.

Pracujmy, aby ta jedność przestała być utopią i stała się rzeczywistością!

Matko, od Ciebie przyszło zbawienie dla świata. Zbliż nas do Twego Syna, który jest naszym zbawieniem.

Jeśli patrzymy na Maryję czysto po ludzku, nie znajdziemy w Niej nic nadzwyczajnego. Ona uświęciła się nie przez to, co czyniła, a raczej poprzez ducha miłości, w jakim wszystko realizowała.

Maryja wykonywała te wszystkie obowiązki, jakie wykonywały wszystkie kobiety w Izraelu tamtych czasów. Wielu dokonało rzeczy wielkich w oczach ludzi, lecz duch miłości, jaki Ona wkładała w swoje sprawy przewyższał wszystkich, którzy żyli razem z Maryją w Nazarecie.

Jeśli ty jesteś wyznaczony do wykonywania obowiązków, które zwracają uwagę twego otoczenia, przez to samo nie jesteś zwolniony ze świętości, ponieważ we wszystkie sprawy powinieneś wkładać miłość, dużo miłości i tylko miłość.

Matko Apostołów, którym przekazałaś ducha Twojego Syna, spraw, abyśmy wszyscy pozostawali zjednoczeni na modlitwie razem z Tobą.

Każdy z nas posiada własną osobowość i własną misję do spełnienia na ziemi, w której nikt nie może nas wyręczyć ani zastąpić. Maryja Panna też miała taką misję. Całe Jej życie znajduje uzasadnienie w powierzonej Jej przez Boga misji macierzyńskiej.

Sens naszego życia także znajduje swoje uzasadnienie w tym, do czego Bóg nas stworzył i do czego wyposażył nas odpowiednimi darami, postawił nas w miejscu i czasie, otoczył nas osobami i zdarzeniami, które miały wpływ na nasze życie.

Św. Paweł mówi, że "we wszystkich sprawach działa Bóg dla dobra tych, którzy Go miłują" (Rz 8,28).

Czyńmy wszystko dla chwały umiłowanego Boga!

Matko, która odpowiadając na powierzoną Ci misję, dałaś nam swojego Syna, ożywiaj nas i bądź z nami, abyśmy byli wierni misji powierzonej nam przez Boga.

Wzywając Maryję słowami: "Wspomożenie Wiernych" nie czynimy nic innego, niż to, że wyrażamy słowami, co w rzeczywistości Niebieska Matka dla nas dokonuje.

Maryja jest wielką Wspomożycielką Ludu chrześcijańskiego, który od Niej otrzymuje ochronę przeciwko wszystkim zagrożeniom, pociechę w doświadczeniach, moc w nieszczęściach.

Jeśli dziecko w sytuacjach trudnych ucieka się do matki, o ileż bardziej powinien czynić to chrześcijanin, wzywając pomocy Niebieskiej Matki w chwili cierpienia. Ona przecież niczemu tak bardzo się nie poświęca, jak niesieniu pomocy swoim dzieciom, zwracającym się do Niej śmiało i z głęboką miłością.

"Matko, ja jestem bardziej szczęśliwa niż Ty, ponieważ Ty nie masz matki, która Cię kocha tak, jak Ty mnie kochasz" (św. Teresa od Dzieciątka Jezus).

Matka nigdy nie osądza swego dziecka, nigdy go potępia. Serce matki nakazuje jej znaleźć wytłumaczenie i usprawiedliwienie, aby go nie osądzać i nie potępiać.

Jeśli tak postępuje matka ziemska, możemy sobie wyobrazić to, co czyni nasza Matka Niebieska. Bóg nie powierzył Jej wymierzania sprawiedliwości, lecz miłosierdzie, nie karę, ale przebaczenie. Dlatego, gdy nasze sumienie obciążone jest ciężarem grzechu, powinniśmy się udać do Niej, prosząc o przebaczenie. Zawsze znajdziemy Jej Serce bijące dla nas, przebaczające i kochające.

Matko wszystkich ludzi, a w szczególności młodzieży, ochraniaj ją, ponieważ ona jest nadzieją świata i Kościoła.

Prawdziwym czcicielom Maryi, wielu z nas, brakuje miłości, ale nie tej wyrażonej w słowach, lecz w czynach i życiu.

Jeśli kocha się naprawdę i bez udawania, ta miłość ma wpływ na całe życie. Miłość jest wynikiem tego, co się myśli i co się mówi, lub inaczej - jeśli wolisz - to, co się myśli i to, co się mówi, jest logiczną konsekwencją miłości.

Jeśli się kocha Maryję, mówi się, że się Ją kocha, czuje się naprawdę Jej cześć i Jej miłość, wtedy ta miłość jest autentyczna, szczera, prawdziwa, głęboka, życiowa.

Święta Maryjo, Matko wszystkich momentów mojego życia, naucz mnie uświęcać je, wypełniając pragnienie Ojca Niebieskiego.

Chrześcijaństwo jest religią miłości. Prawdziwa miłość odrzuca wszystko to, co nie jest miłością: nienawiść, wojnę, przemoc, namiętność, egoizm i dopuszcza to wszystko, co zakłada miłość, zawsze i wtedy, jeśli ta miłość nie jest przedmiotem handlu, nie staje się karykaturą miłości.

Być może dlatego, że jedyną nauką, jaką pozostawił nam nasz Boski Mistrz, była nauka miłości, św. Łukasz potwierdza, że Maryja przeżywała i przechowywała wszystkie słowa i czyny Jezusa w swym Sercu, chcąc przez to powiedzieć, że przeżywała i żyła nimi z miłością.

Według tego, ile miłości włożymy w nasze życie, będziemy lub nie będziemy chrześcijanami.

Święta Maryjo, Matko ludzi wszystkich ras i kultur, nie pozwól, abyśmy rozdzielali to, co Bóg złączył.

Maryja modliła się i słuchała głosu Boga.

Częstokroć w Psałterzu i księdze Pieśni nad Pieśniami czytamy zaproszenie Jahwe: "Słuchaj, córko, mojego głosu, otwórz swoje serce".

Maryja cała zamieniała się w słuch, słuchała całym Sercem, słuchała w milczeniu. Ona cała była Sercem, ponieważ cała była miłością do swego Boga i wszystkich ludzi, swych braci.

Jakże ważną jest rzeczą umieć słuchać Boga! Umieć słuchać, znaczy umieć się modlić.

Matko wszystkich ludzi i narodów, niech nie stawiamy barier na drogach otwartych przez Boga!