Chociaż czasem zapominamy o Maryi, Ona nie zapomina o nas i nie odwraca się od nas. Ona zawsze z miłością pełni swoją macierzyńską rolę.

Kto się odwraca od Maryi, sam na tym traci, sam się pozbawia światła, siły, entuzjazmu, ciepła Jej macierzyńskiej opieki, wszystkich dobroci Jej Serca.

Osierocenie jest przykrym doświadczeniem, lecz jest to o wiele bardziej smutne, jeśli sami je wybieramy. Nie znać własnej Matki jest przyczyną gorzkiego przeżycia, więc o ileż bardziej gorzkim musi być brak chęci Jej poznania i przyjęcia.

Maryjo, rozświetlaj nasze życie światłem Ewangelii.

Obrazowe wezwanie Maryi w Jej litanii nazywa Ją "Zwierciadłem Sprawiedliwości". Maryja nie mogła nim nie być, będąc pierwszą szczęśliwą posiadaczką Królestwa Bożego, które jest królestwem sprawiedliwości.

Prawda, miłość i pokój stanowią cechy charakterystyczne Królestwa Bożego i są także innymi przymiotami Maryi, która jest Królową Prawdy, Królową Miłości i Królową Pokoju.

Każdy z nas jest powołany do budowania nowego świata, opartego na Ewangelii. Świata, w którym największymi wartościami będą zawsze: sprawiedliwość, prawda, miłość i pokój. Wszystko, co czyni się dla tych wartości, czyni się dla Królestwa Bożego.

Maryjo, pomagaj nam żyć na co dzień w perspektywie wiary.

Byłoby rzeczą bardzo trudną znaleźć choćby jeden dokument w nauczaniu Kościoła, który w takiej czy innej formie, nie odnosiłby się do Najświętszej Maryi Panny i do Jej działania w Kościele. Przedstawiana jest Ona jako przykład i wzór Kościoła, jako najlepszy wyraz prawdy, w wyjaśnianej teologicznie rzeczywistości. Przedstawia się Maryję w relacji do dzieci Bożych, jako pierwszy owoc odkupienia dokonanego przez Jezusa Chrystusa.

Prawdziwy czciciel Maryi jest także nie mniej szczerym i wiernym czcicielem nauczania Kościoła, który wie, że od Niego otrzyma prawdę, miłość i posiadanie Boga.

Maryjo, Matko Kościoła, Ty także jesteś Matką rodziny chrześcijańskiej-małego Kościoła.

Maryja Panna jest "Matką pięknej miłości". Każda prawdziwa miłość jest piękna. Miłość ludzka, rozświetlona przez wiarę i podtrzymywana przez miłość do Boga, uzyskuje nieopisane blaski.

Maryja jest Matką tej miłości, która uszlachetnia, podnosi i uświęca. Do Niej powinniśmy się uciekać dla zdobycia tej miłości, która nas uczyni szczęśliwymi i uczyni szczęśliwymi wszystkich otaczających nas ludzi.

Maryjo, nazywana błogosławioną, szczęśliwą, ponieważ Bóg był z Tobą, naucz nas tego, że jest rzeczą możliwą bycie szczęśliwymi, bowiem wszyscy możemy otworzyć się na miłość Bożą.

Maryja została wybrana na Matkę Syna Bożego, który mocą Ducha Świętego wcielił się w Jej łono. Została Ona także wybrana na Matkę członków Ciała Chrystusowego, stanowiących Kościół. To jest racja Jej istnienia.

Maryja jest Przewodniczką i Gwiazdą Przewodnią Kościoła Jezusa Chrystusa. Chrystus Pan, stojącej u stóp swego krzyża Najświętszej swojej Matce, zlecił opiekę nad ludźmi, opiekę nad Jego Kościołem.

Właśnie dlatego Maryja idzie na czele Kościoła jako Przewodnia Gwiazda. Jest jak igła kompasu wskazującego kierunek. Idzie jako Matka zwołująca swe dzieci, aby zaprowadzić je do Boga.

Maryjo, dzięki Ci za Twoją ustawiczną obecność w Kościele, za Twoją macierzyńską opiekę (Paweł VI, papież).

Maryja jest cała Sercem, ponieważ cała jest Miłością; a cała jest Miłością, ponieważ jest Matką.

Wyznawca Chrystusa jest człowiekiem, który żyje miłością, żyje z miłości, żyje w miłości, żyje dla miłości.

Chrześcijaństwo jest religią miłości. Ten, kto tego nie rozumie w ten sposób, nie uchwycił sensu chrześcijaństwa, nie pojął istoty religii Jezusa Chrystusa. Chrześcijaństwo jest religią miłości, ponieważ Bóg jest Miłością i dlatego Boga trzeba przeżywać z miłością i w miłości.

O ile więcej miłości włżysz w swoje sprawy i w relacje z twoimi bliźnimi, o tyle bardziej będziesz żył po chrześcijańsku. Być chrześcijaninnem oznacza wzrastać w miłości.

Maryjo, która żyłaś miłością, przypominaj nam, że prawdziwa radość jest owocem Ducha miłości.

Matka poświęca się swojemu dziecku bez ograniczeń, ani warunków czy zastrzeżeń. Maryja, Matka Jezusa Chrystusa, poświęciła się Jemu w takiej właśnie formie. Żyła dla Niego, troszczyła się o Niego i Jego dzieło.

Kiedy Jezus mając dwanaście lat zgubił się w świątyni, przeżyła głęboką boleść w swym Sercu jako Matka.

W twoim życiu chrześcijańskim powinieneś troszczyć się o Jezusa i o Jego sprawy. On chce zbawienia wszystkich ludzi. Nie trać z oczu twojego zaangażowania i twojego marzenia, życia oddanego dla zbawczego dzieła Jezusa Chrystusa. Oby nic nie istniało w twoim życiu, co by nie znajdowało się pod wpływem Jezusa Chrystusa, co nie byłoby ożywione Jego Duchem.

Maryjo, która byłaś serdeczna dla Apostołów idących za Chrystusem, otaczaj serdeczną opieką apostołów dnia dzisiejszego.

Maryja była przepełniona miłością Bożą, lecz nie chciała zachować jej tylko dla siebie, ale przelać ją na nas. Nasza Matka cieszy się widząc nas pełnymi miłości Boga. O ile więcej kochamy Boga, o tyle bardziej czynimy Ją szczęśliwą.

Jeśli mamy podobać się Bogu, miłując Go, także w ten sposób powinniśmy się starać przypodobać Jego pełnej dobroci Matce. Czyńmy wszystko nie z czystego poczucia obowiązku, ale przede wszystkim z miłości do Boga, aby podobać się Bogu i Jego Najświętszej Matce.

Maryjo, która nie zamknęłaś się w sobie, ale poświęciłaś się swojemu Synowi i Jego naśladowcom, naucz nas dzielić się naszym życiem i naszymi dobrami z innymi ludźmi.

Najświętsza Maryja Panna nie myślała o sobie samej, ale o swoich dzieciach, którymi my jesteśmy i dla naszego zbawienia przyjmowała wszystkie cierpienia, a co było dla Niej najbardziej trudne i bolesne: dla naszego zbawienia przyjęła zupełną ofiarę swojego Syna.

Jeślibyśmy myśleli trochę mniej o sobie samych, a więcej o naszych bliźnich, mniej o naszych potrzebach niż o potrzebach otaczających nas ludzi, mniej o naszych cierpieniach i kłopotach, o naszych przyjemnościach i wygodach, bylibyśmy bardziej oddani sprawie Bożej i bylibyśmy godnymi świadkami Ewangelii wobec ludzi.

Maryjo, Świadku Jezusa Chrystusa, ożyw nasze zaangażowanie, abyśmy także my byli światłem dla świata i solą ziemi.

Święci, najwięksi czciciele Najświętszej Maryi Panny byli też najbardziej zaangażowani we własne uświęcenie. Korzystali z pobożności do Maryi jako impulsu, który ich pobudzał do większego wysiłku na drodze doskonalenia własnego życia. Starali się naśladować cnoty Najświętszej Maryi Panny i Niebieska Pani była dla nich wzorem we wszystkich okolicznościach życia.

My także będziemy mogli osiągnąć świętość w naszym życiu, jeśli postanowimy naśladować Najświętszą Maryję w Jej cnotach. Zacznijmy to czynić od dzisiaj, nie czekajmy dłużej, nie zostawiajmy tego na później, ponieważ to później może nigdy nie nadejść.

Maryjo, która nigdy nie opuszczasz tego, który się do Ciebie zwraca z miłością, bądź przy nas w tym dniu, abyśmy byli wiernymi uczniami Twojego Syna.

Wszyscy mamy jakieś upodobania, które czasami nie we wszystkim są święte, nie we wszystkim są w zgodzie z upodobaniami Boga i naszej Niebieskiej Matki.

Kiedy krąży wokół nas pokusa zagrażając upadkiem, kiedy w naszym wnętrzu budzą się nieuporządkowane instynkty, kiedy pycha, egoizm i skłonność do wygody próbują nas zniewolić i podporządkować sobie, pomyślmy, że lepiej będzie pozwolić się prowadzić naszej Matce Najświętszej, niż sprzyjać naszym osobistym upodobaniom. Jeśli przy końcu naszego życia będziemy mieć świadomość, że staraliśmy się podobać Maryi Pannie, będziemy pewni naszego zbawienia, ponieważ upodobania Maryi, są upodobaniami Boga.

Maryjo, która odpowiedziałaś swoim życiem na plany Boże, oświeć nasze pragnienia, abyśmy żyli zgodnie z przykazaniami miłości.

Najświętsza Maryja Panna została podniesiona do godności Matki Boga. Została wyniesiona ponad wszystkie stworzenia, ponieważ, gdy człowiek bardziej zbliża się do Boga, bardziej wznosi się ponad siebie i nikt nie znajduje się bliżej Boga, niż Jego Najświętsza Matka.

Każdy człowiek pragnie być większy i lepszy. Niektórzy zaspokajają to pragnienie nie tyle w porządku materialnym, co w porządku duchowym. Obyśmy umieli wkładać tyle wysiłku i starań w porządek duchowy, ile wkładamy w to, co jest materialne i tylko tymczasowe.

Maryjo, która za sprawą Ducha Świętego dałaś początek nowemu stworzeniu, naucz nas być uległymi Duchowi Świętemu w naszym życiu.

Każda wspólnota potrzebuje serca, które ją ożywi, a we wspólnocie chrześcijańskiej takim sercem jest Maryja. Tak, jak nie może istnieć wspólnota bez serca, tak nie może istnieć wspólnota chrześcijańska bez Maryi.

Jeśli Ojciec Święty Paweł VI ogłosił Maryję "Gwiazdą ewangelizacji", to dlatego, że nauka teologiczna zawsze uważała Maryję za Matkę Kościoła.

Duch wspólnoty i Duch niebieski powinien ożywiać wszystkie dzieła chrześcijanina, czciciela Maryi. Chrześcijanin powinien przeżywać tę relację w następujący sposób: przez Maryję zbliżać się do Kościoła i przez Kościół zbliżać się do Maryi. Powiedzmy to wreszcie: tam, gdzie jest Maryja, jest Kościół i tam, gdzie jest Kościół, spotkamy Maryję.

Maryjo, która udzieliłaś mieszkania Jezusowi, Słowu Bożemu, prowadź nas i naucz umiejętności głoszenia Jego posłannictwa wszystkim naszym braciom.