Wierna Prawu

Maryja z Józefem z radością przyjęli Dziecię Jezus i otoczyli Go opieką. Postępowali jak kochający Rodzice, ale też jako wierzący w Boga i posłuszni Jego prawom. W Ewangelii według św. Łukasza czytamy: Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: "Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu". Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego (Łk 2,22-24).

Zgodnie z przepisami zawartymi w Księdze Kapłańskiej każda kobieta w 40 dni po urodzeniu syna, a w 80 po urodzeniu córki powinna poddać się obrzędowi oczyszczenia. Przed tą ceremonią nie mogła dotykać rzeczy świętych, ani wejść do synagogi. Dopiero obrzęd oczyszczenia kończył okres tzw. nieczystości prawnej. Obrzęd oczyszczenia mógł odbywać się w Jerozolimie, w bramie Nikanora, gdzie kapłan udzielał błogosławieństwa. Pierworodny syn musiał być oddany na służbę do świątyni jako znak wdzięczności za ocalenie pierworodnych synów izraelskich w czasie wyjścia z niewoli egipskiej (Wj 13). Gdy służbę w świątyni zaczęło pełnić pokolenie Lewiego, wówczas należało wykupić pierworodnego, składając określoną ofiarę. Ten obrzęd był znakiem, że Bóg stale opiekuje się Izraelem.

Maryja, choć świadoma, że Jej Syn jest Synem Najwyższego, nie chce żadnych przywilejów, lecz pokornie pragnie wypełnić wszystkie przepisy, do których jest zobowiązana jako Matka nowonarodzonego Pierworodnego Syna. Czyni nawet więcej. Nie musiała bowiem przynosić Dziecka do świątyni, bo Prawo tego wyraźnie nie nakazywało. Nie musiała też sama iść do świątyni, by dokonać aktu oczyszczenia, bo mógł się odbyć w każdym miejscu, a opłatę można było przekazać kapłanom przez kogoś innego. Maryja jednak w duchu pokory pragnie jak najdokładniej wypełnić swoje obowiązki wobec Prawa i nie ogranicza się jedynie do tego, co konieczne. Wobec Boga chce być hojna. Przynosi Dziecię Jezus właśnie do świątyni, aby "przedstawić Je Panu". Wie bowiem, że Syn, ktrego jest Matką, należy do Boga i od Niego przychodzi. Nie potrzebuje "wykupu", bo nikomu nie podlegał. Gest ofiarowania (przedstawienia) ma głębszy sens. Wyraża postawę Maryi, która uznaje całkowite prawo własności Boga wobec Jej Syna. To Jezus jest prawdziwą Ofiarą, niepokalanym Barankiem, który przychodzi, by zastąpić wszystkie starotestamentowe ofiary.

W to dzieło ofiarowania Jezusa włączona jest Maryja, o czym powiedział Jej starzec Symeon: Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu (Łk 2,34-35). Te słowa pomagają Maryi głębiej zrozumieć tajemnicę Syna i Jej udział w misji, którą ma spełnić.

Maryja uczy nas wierności Bożemu prawu. Czasem bowiem wydaje się nam, że Boże przykazania są za trudne, za ciężkie, czy nawet niemożliwe do wypełnienia w dzisiejszych czasach. Zdarza się, że "oddajemy" Bogu tylko to, co konieczne, do czego jesteśmy wyraźnie zobowiązani. Brakuje nam hojności i wielkoduszności w realizacji Bożej woli, która przecież objawia się też w przykazaniach. Pan Bóg nie nakazuje niczego, co nie byłoby konieczne do zbawienia. Przykazania nie są trudne, jeśli przyjmujemy Bożą pomoc w ich realizacji. Gdy odcinamy się od źródła łaski, to faktycznie stajemy się słabi i każde przykazanie okazuje sie niemożliwe do wypełnienia. Im bliżej zaś jesteśmy Boga, tym gorliwiej i doskonalej wypełniamy wszystkie Jego wskazania, pozostając wiernymi Jego nakazom i zakazom. Rozumiemy, że są one dla naszego dobra. Być czcicielem Matki Bożej to również naśladować Ją w Jej wierności Bożemu prawu. Maryja uczy nas, że iść drogą z Jezusem oznacza przyjmować i wiernie wypełniać wolę Bożą. Idźmy tą drogą, a na pewno zaprowadzi nas do nieba.