Duchowość maryjna
19 sierpień 2009
Pieszo na Jasną Górę
0 komentarzy ·
694 czytań ·
Dlaczego pielgrzymujemy pieszo do naszej Matki do Częstochowy?
Pielgrzymka to tajemnica, która od wieków fascynuje ludzi. Jest to czas święty, jedyny i niepowtarzalny. Są to wielkie rekolekcje w drodze. Bezcenne dni przeznaczone na odbudowanie naszego powołania. Odmierzając naszymi krokami drogę pielgrzymią, uświadamiamy sobie, że chcemy nie tylko dojść do Częstochowy, ale osiągnąć nasz cel ostateczny - świętość. Pielgrzymka jest obrazem naszego życia. Życie jest drogą, jest pielgrzymką. Nie tylko sekunda po sekundzie, ale również krok po kroku odmierzamy drogę i czas życia, przez które idziemy do domu naszego Ojca w niebie.
Pielgrzymowanie łączy się z wiarą. Jest ona bardzo ważna w życiu chrześcijanina. Wyrzeczenie się wygód, przyjemności, pokonywanie własnych słabości, to wszystko wpływa na rozwój naszego ducha i dostrzeganie towarzyszącego nam Boga. Podczas szlaku pielgrzymkowego Słowo Boże dociera skuteczniej i precyzyjniej do naszych poranionych przez życie serc.
Pielgrzymka jest wielką szkołą życia we wspólnocie. Na szlaku trzeba dostrzec drugiego człowieka, bardziej zmęczonego, spragnionego, głodnego. Jest to szkoła miłości bez wielkich słów. Pełnej konkretnych gestów, prostych jak podanie szklanki napoju, ustąpienie miejsca siedzącego. Troska, by nie nadepnąć na obolałą nogę tych, co idą przed nami. Dobrze przeżyta pielgrzymka uczy nas, jak być człowiekiem i chrześcijaninem. Kiedy rozpoczynamy pielgrzymkę, powinniśmy zapytać samych siebie: Po co idę? Co skłoniło mnie do wyruszenia w drogę? Jaka jest moja intencja? Do Maryi nie rusza się tak po prostu jak na wycieczkę, czy wypad w góry. Trzeba mieć konkretny plan. Można iść w pielgrzymce, by prosić Boga o coś konkretnego, o zdrowie, pracę, dobrego męża itd. Można iść z ufnością, że zostanie się uzdrowionym na ciele lub na duchu. Idzie się po to, by dziękować Bogu. Są tacy, którzy idą, by odpokutować za swoje bądź cudze grzechy i zacząć wszystko od nowa. Poprzez pokutę pielgrzymka może być drogą oczyszczenia. Duch pokuty zawsze jest bliski prawdziwym pielgrzymom. Dlatego w czasie pielgrzymki cierpliwie znosimy trudy drogi w skwarze i deszczu, niewygody noclegu, skromniejsze pożywienie, respektujemy wymagania dotyczące odpowiedniego stroju, realizujemy regulamin. Pielgrzymka to wielkie słowo. Kto jej nie zakosztował, niech żałuje, bo traci tak wiele. Dlatego:
Wybierz się, wybierz się razem z nami,
na wspaniały pielgrzymkowy szlak.
Jeśli będziesz szedł wytrwale,
to na Jasnej Górze
w Jej obliczu ujrzysz Boga znak.
Prawo pielgrzyma
Życiowe pielgrzymowanie, choć dokonuje się wraz ze wzrastaniem, dojrzewaniem, a potem biologicznym obumieraniem, kryje w sobie wiele tajemnic. Ileż potrzeba odwagi i determinacji, by ciągle iść do przodu, mimo że z biegiem czasu odkrywamy, iż wiele z tych tajemnic pozostanie jeszcze długo poza zasięgiem naszego poznania. Św. Franciszek z Asyżu kierował się w swym życiu "prawem pielgrzyma". "Chciał, żeby wszystko głosiło pielgrzymkę". Napełniony Bożym Duchem, głosząc pokutę, przemierzał ziemię umbryjską. Był nawet w Egipcie u sułtana Melek al-Kamela. Najważniejsze jest to, co zrodziło się w jego sercu: tęsknota za ojczyzną - niebem. W życiu Franciszka odnajdujemy charakterystyczne cechy pielgrzyma, które są niezmiennymi elementami każdego chrześcijańskiego wędrowania. Na podstawie podanych niżej punktów można kształtować duchowość pielgrzyma. Nasze życie nabierze nowego blasku, gdyż będzie przeżywane w świetle Chrystusa, który jest jedynym Pośrednikiem w drodze do Ojca.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.
Brak ocen. Może czas dodać swoją?
Dlaczego pielgrzymujemy pieszo do naszej Matki do Częstochowy?
Pielgrzymka to tajemnica, która od wieków fascynuje ludzi. Jest to czas święty, jedyny i niepowtarzalny. Są to wielkie rekolekcje w drodze. Bezcenne dni przeznaczone na odbudowanie naszego powołania. Odmierzając naszymi krokami drogę pielgrzymią, uświadamiamy sobie, że chcemy nie tylko dojść do Częstochowy, ale osiągnąć nasz cel ostateczny - świętość. Pielgrzymka jest obrazem naszego życia. Życie jest drogą, jest pielgrzymką. Nie tylko sekunda po sekundzie, ale również krok po kroku odmierzamy drogę i czas życia, przez które idziemy do domu naszego Ojca w niebie.
Pielgrzymowanie łączy się z wiarą. Jest ona bardzo ważna w życiu chrześcijanina. Wyrzeczenie się wygód, przyjemności, pokonywanie własnych słabości, to wszystko wpływa na rozwój naszego ducha i dostrzeganie towarzyszącego nam Boga. Podczas szlaku pielgrzymkowego Słowo Boże dociera skuteczniej i precyzyjniej do naszych poranionych przez życie serc.
Pielgrzymka jest wielką szkołą życia we wspólnocie. Na szlaku trzeba dostrzec drugiego człowieka, bardziej zmęczonego, spragnionego, głodnego. Jest to szkoła miłości bez wielkich słów. Pełnej konkretnych gestów, prostych jak podanie szklanki napoju, ustąpienie miejsca siedzącego. Troska, by nie nadepnąć na obolałą nogę tych, co idą przed nami. Dobrze przeżyta pielgrzymka uczy nas, jak być człowiekiem i chrześcijaninem. Kiedy rozpoczynamy pielgrzymkę, powinniśmy zapytać samych siebie: Po co idę? Co skłoniło mnie do wyruszenia w drogę? Jaka jest moja intencja? Do Maryi nie rusza się tak po prostu jak na wycieczkę, czy wypad w góry. Trzeba mieć konkretny plan. Można iść w pielgrzymce, by prosić Boga o coś konkretnego, o zdrowie, pracę, dobrego męża itd. Można iść z ufnością, że zostanie się uzdrowionym na ciele lub na duchu. Idzie się po to, by dziękować Bogu. Są tacy, którzy idą, by odpokutować za swoje bądź cudze grzechy i zacząć wszystko od nowa. Poprzez pokutę pielgrzymka może być drogą oczyszczenia. Duch pokuty zawsze jest bliski prawdziwym pielgrzymom. Dlatego w czasie pielgrzymki cierpliwie znosimy trudy drogi w skwarze i deszczu, niewygody noclegu, skromniejsze pożywienie, respektujemy wymagania dotyczące odpowiedniego stroju, realizujemy regulamin. Pielgrzymka to wielkie słowo. Kto jej nie zakosztował, niech żałuje, bo traci tak wiele. Dlatego:
Wybierz się, wybierz się razem z nami,
na wspaniały pielgrzymkowy szlak.
Jeśli będziesz szedł wytrwale,
to na Jasnej Górze
w Jej obliczu ujrzysz Boga znak.
Prawo pielgrzyma
Życiowe pielgrzymowanie, choć dokonuje się wraz ze wzrastaniem, dojrzewaniem, a potem biologicznym obumieraniem, kryje w sobie wiele tajemnic. Ileż potrzeba odwagi i determinacji, by ciągle iść do przodu, mimo że z biegiem czasu odkrywamy, iż wiele z tych tajemnic pozostanie jeszcze długo poza zasięgiem naszego poznania. Św. Franciszek z Asyżu kierował się w swym życiu "prawem pielgrzyma". "Chciał, żeby wszystko głosiło pielgrzymkę". Napełniony Bożym Duchem, głosząc pokutę, przemierzał ziemię umbryjską. Był nawet w Egipcie u sułtana Melek al-Kamela. Najważniejsze jest to, co zrodziło się w jego sercu: tęsknota za ojczyzną - niebem. W życiu Franciszka odnajdujemy charakterystyczne cechy pielgrzyma, które są niezmiennymi elementami każdego chrześcijańskiego wędrowania. Na podstawie podanych niżej punktów można kształtować duchowość pielgrzyma. Nasze życie nabierze nowego blasku, gdyż będzie przeżywane w świetle Chrystusa, który jest jedynym Pośrednikiem w drodze do Ojca.
Oceny
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.
Linki sponsorowane
Duchowość maryjna
- Bogarodzica Dziewica
8 grudnia 1981 r., w uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny,
papież Jan Paweł II napisał list do Kościoła w Polsce na 600-lecie obrazu Jasnogórskiego. Jan Paweł II napisał go kilka miesięcy po zamachu na jego życie oraz po śmierci Prymasa Tysiąclecia Stefana Wyszyńskiego. - Cudowny Medalik
Z racji Pierwszej Komunii świętej dzieci często otrzymują Cudowny Medalik. Ten sam medalik otrzymuje nowy rycerz w dniu przyjęcia do Rycerstwa Niepokalanej. Św. Maksymilian Kolbe uważał, że jest on zewnętrznym znakiem oddania się Niepokalanej. Medalik nazywany jest "cudownym", ponieważ dzięki niemu było wiele uzdrowień i nawróceń. Zwłaszcza głośne było nawrócenie w Rzymie Żyda Alfonsa Ratisbone. Medalik objawiła Matka Boża św. Katarzynie Labouré w 1830 r. Kościół to objawienie zatwierdził jako autentyczne.
- Dlaczego Maryja nas kocha?
Św. Alfons Liguori był świętym na wskroś maryjnym. Również św. Maksymilian używał jego tekstów do modlitwy. Tekst niżej podany jest fragmentem z książki pod tytułem "Uwielbienia Maryi" - Duchowość "pielgrzyma"
Gdy patrzymy na swoje życie, odczytujemy je zwykle jako wędrówkę. Zaczyna się ona od misterium zjednoczenia naszych rodziców. Wiedzie przez bramę śmierci do "domu Ojca". - Gromadźcie się wokół Niej
Rozważania Marii Franciszki od Ukrzyżowanej Miłości zaczerpnięte z książki "Maryja". Zawiera medytacje o Maryi prowadzące do Jej umiłowania. Są to duchowe spotkania z Jezusem i Maryją. Możliwość usłyszenia głosu Maryi, która mówi: Czy wiesz jaka to dla mnie radość móc powiedzieć: "Chodź, pójdziemy do Ojca"? - Królowa Polski
Czy wiecie że Maryja sama obrała sobie Polskę za swoje królestwo? - Św. Maksymilian mówi o różańcu
Fragmenty z pism św. Maksymiliana, w których wypowiada się on na temat modlitwy różańcowej. - Maryja duchową Matką
Św. Alfons Liguori był świętym na wskroś maryjnym. Również św. Maksymilian używał jego tekstów do modlitwy. Tekst niżej podany jest fragmentem z książki pod tytułem "Uwielbienia Maryi - Maryja w godzinie śmierci
Św. Alfons Liguori był świętym na wskroś maryjnym. Również św. Maksymilian używał jego tekstów do modlitwy. Tekst niżej podany jest fragmentem z książki pod tytułem "Uwielbienia Maryi" - Maryja wzorem posłannictwa świeckich
Wraz z darem życia każdy z nas otrzymał od Boga powołanie do bycia apostołem. Czym zatem jest apostolstwo? Odpowiedź znajdziemy w postawie i życiu Maryi i w akcie Zwiastowania: apostolstwo jest "posłannictwem z góry, zadaniem, które nie wypływa z inicjatywy człowieka, lecz jest dane przez interwencję Boga samego". Dlatego każde apostolstwo, także świeckich, musi brać swój początek z "tak" powiedzianego Bogu, które łączy się z fiat Maryi. - Maryja z Nazaretu drogą do Ducha Świętego
- Miłość matczyna
Nie spotkasz w życiu tej samej młlości jaką dażyła Cię Matka. Może być podobna, może być silniejsza, może być słabsza, lecz nigdy nie powtórzy sie taka sama.
- Mistyczne Miasto Boże (fragmenty)
Mistyczne Miasto Boże, czyli żywot Matki Bożej Bolesnej według objawień Marii z Agredy (ok. 1650 r.). Pierwsze cztery rozdziały. - Praca magisterska o Cudownym Medaliku
Praca magisterska "Cudowny Medalik jako forma kultu maryjnego w perspektywie pastoralnej tradycji Kościoła w Polsce". - Przedziwny sekret różańca świętego
Książka napisana przez św. Ludwika Marię Grigniona de Montforta jest wielkim darem Trójcy Przenajświętszej danym Kościołowi szczególnie na czasy obecne, kiedy to, z dopustu Bożego, działalność szatana dochodzi pomału do szczytu. Każdy katolik zobowiązany jest przed Bogiem wiedzieć, dlaczego papieże napisali mnóstwo encyklik o różańcu, w których jakby wzajemnie prześcigali się w zachęcaniu wiernych do odmawiania tej modlitwy, czemu obdarzyli ją największymi przywilejami i sami codziennie odmawiali oraz uznali za najstraszniejszą broń przeciw szatanowi. Jasnych i głębokich odpowiedzi udzieli ta książka.
- Soli Deo przez Maryję
Uwięziony kard Stefan Wyszyński kolejny Nowy Rok zawierzył Maryi wspominając przypadającą na ten rok rocznicę "obrony Jasnej Góry". Istnieje o wiele ważniejsza "obrona" dla której warto powalczyć - obrona duszy chrześcijańskiej Narodu. - Traktat o doskonałym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny
Spośród licznych dzieł, które wyszły spod pióra św. Ludwika Marii, bezsprzecznie najznakomitszym i najsławniejszym jest dzieło O doskonałym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny. Powstało ono w 1712 r. w czasie pobytu Świętego w pustelni św. Eligiusza. Jakie miały być losy tej złotej książeczki, autor sam przepowiedział, mianowicie, że szatan, obawiając się zbawiennego jej wpływu, starać się będzie ze wszystkich sił, aby ją ukryć przed światem i pogrążyć w zapomnieniu. Istotnie, przepowiednia Świętego spełniła się dokładnie. Dzieło O doskonałym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny nie wydane przez autora leżało w zapomnieniu, aż je w 1842 r. odkryto przypadkiem w starym kufrze pomiędzy innymi rękopisami w domu zakonnym w Saint Laurent-sur-Sevre.
- Wskazująca drogę
Wiadomości
Czytaj więcej »
Ostatnio na forum
Najnowsze tematy
- Ilość przewyższająca jakość.
- Książki warte polecenia
- Wirtualne Rycerstwo Niepokalanej
- wspolnota zakonna Maryjna
- Radio Maryja
Najciekawsze tematy
- Młodzież gimnazjalna - jaka jest jej wiedza o Maryi [51]
- Radio Maryja [49]
- Różaniec [44]
- Opętani [30]
- Ilość przewyższająca jakość. [19]
Komentarze
Dodaj komentarz