Kazania maryjne
02 styczeń 2010
Maria duce!
0 komentarzy ·
1092 czytań ·
Maria duce!
1 stycznia 1954, piątek, Stoczek Warmiński
In vinculis Christi - pro Ecclesia. Jakkolwiek mój rok zaczął się z pierwszą niedzielą Adwentu i wszystkie moje wewnętrzne przeżycia wiążę z tą datą, to jednak żyjąc na tej ziemi i z jej pomocą dochodząc do Boga - pragnę, by wszystko doczesne, co w tej drodze mi towarzyszy, było uświęcone w specjalny sposób.
I dlatego rozpoczynam ten rok, tak dla mnie ważny, w imię Pańskie. Wszak uroczystość Nowego Roku łączy się w Kościele z nadaniem Dzieciątku Bożemu imienia Jezus.
Od rana oddaję wszystko, co mnie w tym roku spotkać może, Matce mojej Niepokalanej Pani Jasnogórskiej.
Pragnę, by Jej Oblicze widniejące na tarczy mego prymasowskiego herbu, nigdy nie straciło swych radosnych świateł, by odbierało cześć należną i przez moje czyny, i przez cierpienia, i przez modlitwy.
Odnawiam akt oddania się całkowitego przez Jej ręce przeczyste w niewolę Jej Synowi, którego piastuję na swoich ramionach. Mój Jezus jest jeszcze maleńki. Ale pragnę, by rósł tak, jak ja muszę się umniejszać.
Pragnę zachować treuga Dei ze wszystkimi. Odnawiam najlepsze swoje uczucia dla wszystkich ludzi. Dla tych, co mnie teraz otaczają najbliżej. I dla tych dalekich, którym się wydaje, że decydują o moich losach, które są całkowicie w rękach mego Ojca Niebieskiego.
Do nikogo nie mam w sercu niechęci, nienawiści czy ducha odwetu. Pragnę się bronić przed tymi uczuciami całym wysiłkiem woli i pomocą łaski Bożej.
Dopiero z takim usposobieniem i z takimi uczuciem mam prawo żyć. Bo tylko wtedy życie moje będzie budowało Królestwo Boże na ziemi.
Łączę najlepsze uczucia swoje z Owczarnia Gnieźnieńska i Warszawską - zleconymi mej pieczy przez Chrystusa.
Nie mogę im służyć bezpośrednio i dlatego oddaję je szczególnej pieczy Matki Bożej, by czuwała nad nimi i pozwoliła im dźwigać krzyż, swego sieroctwa godnie, lepiej nawet, niż przy mojej najbliższej współpracy.
Ale mogę służyć owczarniom modlitwą i cierpieniem, i chcę to uczynić. Dlatego składam w ręce Maryi wszystkie modlitwy całego roku i pragnę, aby z nich jak najwięcej przypadło w udziale Księżom Biskupom Sufraganom, wszystkim kapitułom, Kuriom Archidiecezjalnym, Seminariom duchownym, całemu duchowieństwu obydwu archidiecezji, wszystkim wiernym pieczy zleconym. Codzienna moja modlitwa za nich.
Dziś doznaliśmy osobliwego "nawiedzenia". Na samym skraju ogrodu, pod lipami, dotarły do nas jakieś głosy muzyki i śpiew. Poznajemy, ze to śpiew kościelny, chociaż wydawało się ze to radio.
Nigdy dotąd nie dotarł do nas żaden żywy , ludzki znak życia religijnego ze świątyni, która przylega do naszego więzienia.
Powoli rozróżniamy melodie kolędy: Pójdźmy wszyscy do stajenki. Śpiewowi ludu towarzyszą organy. Przy pilnym nasłuchiwaniu docierają do nas jedynie zrozumiałe słowa: "Coś się narodził tej nocy, byś nas wyrwał z czarta mocy".
Śpiew słaby, odległość znaczna. Nigdy dotychczas nie dotarł do nas żaden śpiew kościelny, choć nieraz słyszymy dzwon wzywający na Mszę świętą. Obydwaj promieniejemy.
Przecież jesteśmy ludźmi Kościoła. Radością naszą jest służba Boża, modlitwa z ludem; bodaj tej wspólnej modlitwy brak nam najwięcej.
Ten znak wspólnej modlitwy, to największa radość naszego Bożego Narodzenia. Rozpoczyna się rok Jubileuszowy, stulecie ogłoszenia dogmatu Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.
Jubileusz ten już zaczęliśmy przygotowywać przed moim aresztowanie. Gorącym moim pragnieniem jest, bym mógł się przyczynić do pogłębienia duchowego tych uroczystości przez przygotowanie swoich archidiecezji.
Zamierzałem dokona konsekracji nowej świątyni ku uczczeniu Niepokalanego Poczęcia w Niepokalanowie. Konsekracja była ustalona na 8 września br. Obym dostąpił tej łaski!
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.
Brak ocen. Może czas dodać swoją?
Maria duce!
1 stycznia 1954, piątek, Stoczek Warmiński
In vinculis Christi - pro Ecclesia. Jakkolwiek mój rok zaczął się z pierwszą niedzielą Adwentu i wszystkie moje wewnętrzne przeżycia wiążę z tą datą, to jednak żyjąc na tej ziemi i z jej pomocą dochodząc do Boga - pragnę, by wszystko doczesne, co w tej drodze mi towarzyszy, było uświęcone w specjalny sposób.
I dlatego rozpoczynam ten rok, tak dla mnie ważny, w imię Pańskie. Wszak uroczystość Nowego Roku łączy się w Kościele z nadaniem Dzieciątku Bożemu imienia Jezus.
Od rana oddaję wszystko, co mnie w tym roku spotkać może, Matce mojej Niepokalanej Pani Jasnogórskiej.
Pragnę, by Jej Oblicze widniejące na tarczy mego prymasowskiego herbu, nigdy nie straciło swych radosnych świateł, by odbierało cześć należną i przez moje czyny, i przez cierpienia, i przez modlitwy.
Odnawiam akt oddania się całkowitego przez Jej ręce przeczyste w niewolę Jej Synowi, którego piastuję na swoich ramionach. Mój Jezus jest jeszcze maleńki. Ale pragnę, by rósł tak, jak ja muszę się umniejszać.
Pragnę zachować treuga Dei ze wszystkimi. Odnawiam najlepsze swoje uczucia dla wszystkich ludzi. Dla tych, co mnie teraz otaczają najbliżej. I dla tych dalekich, którym się wydaje, że decydują o moich losach, które są całkowicie w rękach mego Ojca Niebieskiego.
Do nikogo nie mam w sercu niechęci, nienawiści czy ducha odwetu. Pragnę się bronić przed tymi uczuciami całym wysiłkiem woli i pomocą łaski Bożej.
Dopiero z takim usposobieniem i z takimi uczuciem mam prawo żyć. Bo tylko wtedy życie moje będzie budowało Królestwo Boże na ziemi.
Łączę najlepsze uczucia swoje z Owczarnia Gnieźnieńska i Warszawską - zleconymi mej pieczy przez Chrystusa.
Nie mogę im służyć bezpośrednio i dlatego oddaję je szczególnej pieczy Matki Bożej, by czuwała nad nimi i pozwoliła im dźwigać krzyż, swego sieroctwa godnie, lepiej nawet, niż przy mojej najbliższej współpracy.
Ale mogę służyć owczarniom modlitwą i cierpieniem, i chcę to uczynić. Dlatego składam w ręce Maryi wszystkie modlitwy całego roku i pragnę, aby z nich jak najwięcej przypadło w udziale Księżom Biskupom Sufraganom, wszystkim kapitułom, Kuriom Archidiecezjalnym, Seminariom duchownym, całemu duchowieństwu obydwu archidiecezji, wszystkim wiernym pieczy zleconym. Codzienna moja modlitwa za nich.
Dziś doznaliśmy osobliwego "nawiedzenia". Na samym skraju ogrodu, pod lipami, dotarły do nas jakieś głosy muzyki i śpiew. Poznajemy, ze to śpiew kościelny, chociaż wydawało się ze to radio.
Nigdy dotąd nie dotarł do nas żaden żywy , ludzki znak życia religijnego ze świątyni, która przylega do naszego więzienia.
Powoli rozróżniamy melodie kolędy: Pójdźmy wszyscy do stajenki. Śpiewowi ludu towarzyszą organy. Przy pilnym nasłuchiwaniu docierają do nas jedynie zrozumiałe słowa: "Coś się narodził tej nocy, byś nas wyrwał z czarta mocy".
Śpiew słaby, odległość znaczna. Nigdy dotychczas nie dotarł do nas żaden śpiew kościelny, choć nieraz słyszymy dzwon wzywający na Mszę świętą. Obydwaj promieniejemy.
Przecież jesteśmy ludźmi Kościoła. Radością naszą jest służba Boża, modlitwa z ludem; bodaj tej wspólnej modlitwy brak nam najwięcej.
Ten znak wspólnej modlitwy, to największa radość naszego Bożego Narodzenia. Rozpoczyna się rok Jubileuszowy, stulecie ogłoszenia dogmatu Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.
Jubileusz ten już zaczęliśmy przygotowywać przed moim aresztowanie. Gorącym moim pragnieniem jest, bym mógł się przyczynić do pogłębienia duchowego tych uroczystości przez przygotowanie swoich archidiecezji.
Zamierzałem dokona konsekracji nowej świątyni ku uczczeniu Niepokalanego Poczęcia w Niepokalanowie. Konsekracja była ustalona na 8 września br. Obym dostąpił tej łaski!
Oceny
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.
Linki sponsorowane
Kazania maryjne
- Adam i Chrystus, Ewa i Maryja
Kazanie św. Jana Chryzostoma, biskupa, O cmentarzu i krzyżu - Benedykt XVI w Fatimie
Przemówienie Benedykta XVI podczas procesji z pochodniami w Fatimie 12 maja 2010. - Budować zaufanie
Fragment homilii ks. Winfrieda Wermtera, we wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Wspomożycielki Wiernych.
- Być ekranem królestwa maryjnego
Homilia ks. Winfrieda Wermtera, na uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski.
- Być w świecie żywą relikwią
Kazanie abp. Celestino Migliore, nuncjusza apostolskiego w Polsce, wygłoszone 8 grudnia 2011 r. w bazylice w Niepokalanowie, na zakończenie Roku Kolbiańskiego.
- Cały świat oczekuje odpowiedzi Maryi
Kazania św. Bernarda, opata, ku czci Najświętszej Maryi Panny. - Czcić Maryję - kochać Maryję - stać się Maryją
Homilia ks. Winfrieda Wermtera.
- Czyste serce
Homilia ks. Winfrieda Wermtera, we wspomnienie Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny.
- Dać pierwszeństwo Jezusowi
Fragment homilii ks. Winfrieda Wermtera, na uroczystość Najświętszej Maryi Panny, Królowej Polski.
- Dzięki Tobie, Dziewico!
Mowa św. Anzelma, biskupa. Z Liturgii Godzin na uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP. - Godność i powołanie człowieka
Homilia ks. Winfrieda Wermtera, na uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.
- Inspirująca obecność
Homilia ks. Winfrieda Wermtera na święto Nawiedzenia Najświetszej Maryi Panny.
- Jedność duszy i ciała
Fragmenty homilii ks. Winfrieda Wermtera, na uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.
- Kana - tajemnica królewska Maryi
Fragment homilii ks. Winfrieda Wermtera.
- Królowanie przez służbę
Homilia ks. Winfrieda Wermtera, we wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Królowej.
- Życie z Maryją
Kazanie o. Gabriela od św. Marii Magdaleny, karmelity bosego.
- Święta Rodzina z Nazaretu
Katecheza maryjna Benedykta XVI, wygłoszona w Nazarecie 14 maja 2009.
- Macierzyństwo przez Słowo Boże
Homilia ks. Winfrieda Wermtera.
- Maryja i Kościół
Kazanie bł. Izaaka, opata klasztoru Stella. - Maryja i Msza Święta
Ks. Francisco Fernandez-Carvajal.
- Maryja Matką Chrystusa i ludzi
Kazanie św. Gueryka, opata, z Liturgii Godzin.
- Maryja naszą Matką
Kazanie bł. Elreda.
- Maryja uwielbia Pana
Homilia św. Bedy Czcigodnego, kapłana.
- Maryja Wspomożycielką chrześcijan
Z pism św. Jan Bosco, kapłana
tytuł org. Meraviglie della Madre di Dio invocata sotto titolo di Maria Ausiliatrice, Torino 1868.
Teksty z godziny czytań ze wspomnienia NMP Wspomożycielki wiernych, t. III, s. 1177. - Matka sprawiedliwości i miłości społecznej
Z kazania papieża Jana Pawła II wygłoszonego w Katowicach przed obrazem Najświętszej Maryi Panny z Piekar, LG: t. IV, s.1149.
- Męczeństwo i szczęście
Homilia ks. Winfrieda Wermtera, we wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Bolesnej.
- Miejsce na pustyni
Fragment homilii ks. Winfrieda Wermtera, na uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski.
- Na rękach Boga
Ks. Carmelo La Rosa, Niewiasta, znawczyni ramion Boga. - Niech każda dusza będzie duszą Maryi
Z komentarza św. Ambrożego, biskupa, do Ewangelii św. Łukasza (księga 2, rozdz. 19,22-23).
- O Narodzeniu Pańskim
Kazanie św. Proklusa, biskupa Konstantynopola - O pozdrowieniu anielskim
Z traktatu Baldwina, biskupa kantuaryjskiego. - Panno Święta, co Jasnej bronisz Częstochowy
Homilia papieża Jana Pawła II. Częstochowa, 4 czerwca 1979.
- Pod krzyżem stała Matka
Kazanie św. Bernarda, opata, O męczeństwie Dziewicy Maryi, teksty ze wspomnienia Matki Bożej Bolesnej, z 15 września, z liturgii godzin, t. IV, s. 1174. - Polska Kana
Z homilii papieża Jana Pawła II na 600-lecie sanktuarium na Jasnej Górze. Z tekstów na uroczystość NMP Częstochowskiej, z 26 sierpnia, liturgia godzin, t. IV, s. 1110 - Pozwolić Maryi być Królową
Komentarz do czytania podczas jutrzni ks. Winfrieda Wermtera.
- Przebite serce
Fragment homilii ks. Winfrieda Wermtera, na święto Ofiarowania Pańskiego.
- Przez rany Maryi do Serca Jezusa
Homilia ks. Winfrieda Wermtera.
- Rozważajmy tajemnice zbawienia
Kazanie św. Bernarda, opata, z Liturgii Godzin, z 7 października, wspomnienia NMP Różańcowej, z liturgii godzin t. IV, s. 1249. - Służba pojednania
Homilia ks. Winfrieda Wermtera, na uroczystość Zwiastowania NMP.
- Tajemnica jedności Matki z Synem
Z przemówienia papieża Jana Pawła II w czasie pielgrzymki do Kalwarii Zebrzydowskiej - Tajemnica wniebowzięcia
Homilia ks. Winfrieda Wermtera, na uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.
- To, co dawne minęło, a oto wszystko stało się nowe
Kazanie św. Andrzeja z Krety, biskupa, z tekstów na wspomnienie Narodzenia NMP, liturgia godzin, t. IV, s. 1138. - W bliskości Matki
Homilia ks. Winfrieda Wermtera, we wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej.
- W objawieniu Bożego Dziecięcia uczestniczyła Matka
Fragmenty słowa pasterskiego bp. Jerzego Mazura, przewodniczącego Komisji Episkopatu ds. Misji na Dzień Misyjny przypadający w uroczystość Objawienia Pańskiego (6.01.2012).
- Walka z grzechem
Fragment homilii ks. Winfrieda Wermtera, na uroczystość Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła.
Wiadomości
Czytaj więcej »
Ostatnio na forum
Najnowsze tematy
- Ilość przewyższająca jakość.
- Książki warte polecenia
- Wirtualne Rycerstwo Niepokalanej
- wspolnota zakonna Maryjna
- Radio Maryja
Najciekawsze tematy
- Młodzież gimnazjalna - jaka jest jej wiedza o Maryi [51]
- Radio Maryja [49]
- Różaniec [44]
- Opętani [30]
- Ilość przewyższająca jakość. [19]
Komentarze
Dodaj komentarz